გაზაფხულის 40 გაელვება

ახლა როცა ამ წერილს ვწერ… :)

მოკლედ, ხვალ დაბადების დღე მაქვს, ფრიად მრგვალი და არაერთგვაროვანი თარიღი. ამბობენ, არ შეიძლება მისი აღნიშვნა, ცუდის ნიშანიაო. მართალია აგერ უკვე შვიდი წელია არ აღმინშნავს დაბ. დღე, არც ახლა ვაპირებ ნამდვილად. და ცრურწმენა აქ ნამდვილად ნულ პროცენტამდეა დაყვანილი. უბრალოდ, არ მაქვს მაგის ხალისი…

ორმოცი წელი გავიდა ჩემი პირველი ამოსუნთქვიდან. ორმოცი გაზაფხული, ზაფხული, შემოდგომა და ზამთარი. ის პირველი ამოსუნთქვა რთული იყო, ძალიან რთული. თითქოს ბუნებაც წინააღმდეგი იყო რომ გავჩენილიყავი, ან გაჩენის შემდეგ მომცემოდა საშუალება მეცოცხლა. მაინც გამოძვერი, მაინც ვიცოცხლე, მაინც გადავლახე წინააღმდეგობა.

და ასეა მთელი ეს ორმოცი წელი. ყველაფერში განსხვავებული, არასტანდარტული, წინააღმდეგობებით აღსავსე. ყველგან და ყოველთვის საპირისპირო აზრის მატარებელი.

ჯიუტი და ურჩი, ფიცხი და ფეთქებადი, ემოციური და ვნებებით სავსე, ოსიყვარულე და მთელი ცხოვრება სიყვარულს მოწყურებული. ორმოცი წელია ვცდილობ ვიპოვნო ბედნიერება, ხან რა ში, ხან ვისში. ვერ ვიპოვნე. ან, არსებობს კი ის, ბენდიერება? რაში გამოიხატება? ვისთვის როგორ.

მთელი ცხოვრება რეალობიდან გაქცევა, გამოგონილში, რომელიც იმდენად განსხვადებოდა ამაზრზენი რეალობისაგან, რომ აშკარად უკეთესი იყო. მერე იძულებით, აუტანელი ტკივილით უკან დაბრუნება. როდესაც სხვა გზა არ არის. და მთელი ცხოვრება ამ საზღვარზე ცხოვრება.

სიყვარული. პირველი, ლამის ბავშური, 26 წლის ასაკში (ჰუჰ, მაგარია არა?). და პირველი მარცხი, პირველი დიდი ტკივილი.

მეორე, მესამე და აგერ უკვე მეოთხე ფეილი.

იქნებ საკმარისია? იქნებ მოეშვა, შეეგუო, დანებდე? ჩაიძირო ყოფიერების აუტანელ სიმსუბუქეში და სხვებივით დაეშვა ფსეკრზე? რეალობის ფსკერზე? სადაც ამდენი ადამიანი ასე კარგად გრძნობს თავს? არ ვიცი. არ მინდა.

მუდმივი ძებნა, ადგილის ძებნა. ამ ცხოვრებაში, ამ სამყაროში. მუდმივი მოხეტიალე. კარიდან კართან, ბედიდან ბედთან.

მეოცნებე. რომლესაც ოცნება ამოჰკვეთეს. ის მკვდარია, ოცნებისათვის მკვდარი. ცოცხალი გვამი, რომელიც დადის, ჭამს, ძინავს, იცინის, ხუმრობს. მაგრამ მაინც გვამი.

მხოლოდ ერთ რამეს შეუძლია მისი გაცოცხლება. უკიდეგანო და უსაზღვრო სიყვარულს. მაგრამ, ვინ? სად? როდის? რატომ?..

ოთხჯერ ამოკვეთეს მას გული, ოთხჯერ დასაჯეს სიკვდილით. ოთხჯერ გათელეს მასში ორლანდოს სული…

აი მკითხველო, თუ აქამდე მოაღწიე, თუ არ დაგეზარა ამ სისულელის წაკითხვა, შესაძლოა იმას ფიქრობ, რომ არ შემშვენის ან ასე თავის შეცოდება, ან ამ ყველაფრის საჯაროდ გამოტანა.

მე უბრალოდ დავწერე რასაც ვფიქრობ, რაზეც ვდარდობ და რაც მტკივა. შენ როგორც ჩათვლი საჭიროდ, ისე განსაჯე.

აფორიაქებული და დაულეგებელი ნაწერი გამოვიდა. გადაკეთებას, რაიმეს შელამაზებას აზრი არა აქვს.

ხვალ მე 40 წლის ვხდები. წინ კიდევ N რაოდენობის გაზაფხული, ზაფხული, შემოდგომა და ზამთარი მელის.

და ვინ იცის, იქნება ოდესმე ამ გზაზე გადამეყარო ის ადამიანი, ვინც ჩემს აფორიაქებულ სულს გაუგებს…

შესანიშნავი შვიდეული, ანუ ჩემი სევდიანი ბლოგის შესახებ

timthumb

გამარჯობა მკითხველო,

აი ასე, ნელ-ნელა, ტაატ-ტაათითა და ჩოჩიალით მოვაღწიეთ ამ ბლოგის მეშვიდე დაბადების დღემდე. თუმცა, ეს თარიღი არა დღეს, არამედ 27 ივნისს იყო, ანუ სამი დღის წინ. შესაძლოა, ესეც იმის მაჩვენებელია, რომ ამ ბლოგის აქტუალობა სულ უფრო კლებულობს, ჩემს თვალშიც კი. რა გასაკვირია, რომ მკითხველიც ათაში ერთხელ თუ შემოივლის აქ, ისიც შემთხვევით, გზააბნეული. Continue reading “შესანიშნავი შვიდეული, ანუ ჩემი სევდიანი ბლოგის შესახებ”

ჩემს, ჩემი ბლოგისა და სხვა საკითხების გარშემო

მოგესალმებით, მეგობრებო!

დიდი, ძალიან დიდი ხანია არ დამიწერია ჩემს ბლოგში არაფერი. უკანასკნელი რამდენიმე თვის განმავლობაში მხოლოდ აუდიო-პოდკასტების ჩანაწერებს ვდებდი ხოლმე ორშაბათობით. ბოლო რამდენიმე კვირაა ესეც არ გამიკეთებია, თუ არ ჩავთვლით Tbilisi StartUp Weekend-ისადმი მიძღვნილ ორ ჩანაწერს.

საბოლოო ჯამში, ისევ რაღაც განსაკუთრებული უნდა მოხდეს, რომ ადამიანმა ხელში კვლავ აიღო კალამი კი არადა კლავიატურა და წერა განაახლო.

დავიწყოთ იმით, რომ წლევანდელი წელი დიდად სახარბიელო არ გამოდგა ჩემთვის. ჯერ ერთი, რომ მეუღლეს დავშორდი. 3.5 წელი ერთად ცხოვრების შემდეგ. მძიმეგადასატანი და აღსაქმელი გამოდგა ეს ჩემთვის. თუმცა თქვენი ნებართვით, დეტალებისგან თავს შევიკავებ.

მერე მოხდა ის, რასაც ყველა მეტ-ნაკლებად ველოდით, მაგრამ ბოლომდე არ გვჯეროდა მაინც. მე და კიდევ რამოდენიმე ადამიანი წამოვედით GO! Electronics-იდან. ასე გადაწყვიტა კომპანიამ და ჩვენს ვფიქრობ ამოვწურეთ ჩვენი შესაძლებლობები ამ კომპანიაში. თუმცა გულზე ხელის დადებით შემიძლია ვთქვა, რომ ის 2 წელი, რაც ამ კომპანიაში გავატარე, ყოველთვის სასიამოვნოდ დაჩება ჩემთვის. ძალიან ბევრი რამე ვისწავლე, ბევრი კარგი ადამიანი გავიცანი და როგორც ყოველთვის, ჩემი ცხოვრების მდინარეში ახალ კვალს გავყევი.

უმუშევარი დიდხანს არ დავრჩენილვარ, აგერ უკვე 1 თვეა ვმუშაობ ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტში. ფრიად საინტერესო და საპასუხისმგებლო სამსახურში. და მე ეს მომწონს! მომწონს იმიტომ, რომ საინფორმაციო ტექნოლოგიების გარდა, შეხება მაქვს ჩემს ძირითად და პროფესიულ საქმიანობასთან, ფინანსებთან.

პარალელურად, ვმუშაობ გაზეთ ნავიგატორში და ყოველ ნომერში 1 გვერდი სრულიად ჩემია. ჰო მართლა, სამშაბათისთვის უნდა მოვასწრო მორიგი დიდი სტატია :)

ფულის საკითხშიც კარგად ვარ. ანუ იგულისხმება, რომ არავის ვალი მე არ მაქვს და არავის კიდევ ჩემი. რაც ფრიად მახარებს. ხელფასი რაც მაქვს, მყოფნის. მრჩება კიდეც :)

მაქვს რამდენიმე იდეა, რომელის განხორციელებასაც ვაპირებ უახლეს დროში. რათქმაუნდა ეს ეხება კვალვ საინფორმაციო საშუალებებს, რომლებაც ძალიან გამიტაცა.

მოკლედ, ვცოვრობ წყანარდ, მშვიდად. ვერთობი ისე, როგორც მე მინდა. ფულს ვხარჯავ იმაში, რაც მე მინდა. ანუ კარგად.

აი, ბედნიერება, რასაც ქვია, სად არის, არ ვიცი ჯერ…

და ორშაბათის პოდკასტი?

გამარჯობა მეგობრებო,

დღეს 10 ივნისია. ეს კიდევ ნიშნავს, რომ დღეს, თბილისის დროით 20 საათზე დაიწყება ეფლისტებისათვის დიდი ხნის ნანატრი ღონისძიება — WWDC 2013!

ამიტომ უპრიანად ჩავთვალე, რომ პოდკასტი ჩაწერა გავაკეთო ხვალ დილით და მიმოვიხილო დღეს საღამოს ნანახი სიახლეები.

ამასთან ერთად, შევეცდები ამ ბლოგში ვაწარმოო ღონისძიების პირდაპირი ტრანსლაცია.

დარჩით ჩვენთან!

gemug.ge vs. gogelia.ge

მეგობრებო,

გუშინ საღამოს ერთ სამწუხარო დასკვნამდე მივედი, რომელსაც ახლა გეტყვით.

ოთხი წელია არსებობს გემუგი, საქართველოში მაკის მომხმარებელთა ჯგუფი. ამ ხნის განმავლობაში უკვე იყო იმის მცდელობა, რომ ამ ორგანიზაციის საიტი გამემართა და შემექმნა ერთიანი სივრცე მაკის ყველა მოყვარულისათვის, როგორც ინფორმაციის მიღების წყარო (ახალი ამბები, გაკვეთილები, ე.წ. How-To და ა.შ.), ასევე ურთიერთობისათვის, ფორუმის სახით.

სამწუხაროდ თუ საბედნიეროდ, პირწიგნაკმა ფორუმის ნაწილი სრულიად თავისკენ გადაქაჩა. დღეისათვის ჩვენს ჯგუფში 585 წევრია. არანაირი პირი არ უჩანს იმას, რომ ხალხმა მიატოვოს ერთხელ მიჩვეული ადგილი და სხვაგან გადასახლდეს. ასე რომ შეგვიძლია ფაქტად ვაღიაროთ: პირწიგნაკის ჯგუფი არის ფორუმი! და თუ თქვენ დაინტერესებული ხართ მაკისტების ჯგუფში გაწევრიანებით, მოგვიკაკუნეთ ამ მისამართზე GeMUG — ჩვენი ჯგუფის კარი ყოველთვის ღიაა.

რაც შეეხება შიგთავსს, რომელიც უნდა დაეხმაროს ახალბედას მაკის სამყაროში. გემუგის საიტზე, პირველ საიტზე ერთი პერიოდი ვაქვეყნებდი ინფორმაციას. ორიოდე ადამიანმა მხარი ამიბა, თუმცა პირადი საქმეების სიდიდის გამო, იძულებულნი გახდენენ თავი დაენებებინათ. მე ერთი პერიოდი ინერციით განვაგრძობდი. თუმცა შემდგომში ოჯახური არეულობის გამო მეც შევეშვი. პარარელურად ასევე გემუგელმა ირაკლი ჩიტიშვილმა შექმნა საკუთარი საიტი, macdaily.ge. ირაკლი ხშირად არა, მაგრამ სტაბილურად აქვეყნებს სტატიებს თავის ბლოგში, რაც ფრიად კარგია. ერთი პერიოდი გემუგის საიტზე მისი ნებართვით გადმომქონდა კიდევაც სტატიები. მოკლედ, შიგთავსის შექმნის საკითხში დიდი ჩავარდნა გვაქვს.

შემდეგ ავდექი და წავშალე საიტი. სულ. და დიდი ხნის განმავლობაში გემუგის საიტზე ობლად იყო წარწერა, რომ აი აქ, სულ მალე კვლავ გაიხსნება გრანდიოზული რამ!

მაგრამ! მაგრამ, რა აზრი აქვს ახალი საიტის დიზაინზე მუშაობას, წვალებას, დროის ხარჯვას, თუ იქაც უსახელო უფლისციხელივით ვიქნები მარტო და მხარში არავინ ამომიდგება? ალბათ არა აქვს აზრი.

ამიტომ მე მივიღე გადაწყვეტილება. გადაწყვეტილება, რომელმაც რეალურად შვება მომგვარა. მე აღარ გავაკეთებ ამ საიტს. gemug.ge-ზე სტატიკურად განავთავსებ ინფორმაციას ამ ორგანიზაციის შესახებ, რომლის ბედი გარკვეული მომენტების გამო ამ ეტაპზე ბუნდოვანია. თუ რა ხდება, ამაზე სხვა სტატიაში მოგახსენებთ, როგორც კი ცოტა უფრო მეტ ინფორმაციას მივიღებ. სულ ეს იქნება მაგ საიტის დანიშულება.

სამაგიეროდ, ჩემს ბლოგზე კვლავ განვაახლებ ინფორმაციის დადებას ეფლის სამყაროდან. ვერ გეტყვით, რომ ძალიან ხშირად, მაგრამ შევეცდები ყველაზე საჭირბოროტო საკითხებს პასუხი გავცე.

P.S. ჰო, დავიღალე, ძალიან დავიღალე ყველაფრისაგან. ეს სტატიაც ალბათ ერთგვარი გამოძახილია იმ დაღლილობისა, რომელიც ჩემში ბოლო ათი წელია დაბუდებულა და გამოსვლას არ აპირებს…

ბლოგის ხელახალი გაცოცხლება

მოგესალმებით, მეგობრებო.

როგორც ერთხელ უკვე ვთქვი სტატიაში, თუ ამ ბლოგს მკითხველი [მომკითხველი] კიდევ ყავს, ის აუცილებლად შეამჩნდევდა, რომ 5 მარტიდან ბლოგმა ფუნქციონირება შეწყვიტა. თავიდან დროის უკუამთვლელი დავაყენე, რომლის დასრულება ა.წ. 25 ივნისზე იყო დაგეგმილი, ხოლო მოგვიანებით სრულიად წავშალე ბლოგი.

შესაძლოა ზოგიერთი თქვენთაგანი მიხვდა, რომ ბლოგის ავტორის პირად ცხოვრებაში გარკვეული სახის კონკრეტული და ლოკალური კატასტროფა მოხდა.

საკითხი იმდენად პირადულია, რომ ჯერ-ჯერობით თავს შევიკავებ მის შესახებ საუბარს (საერთოდაც თუ ვისაუბრე).

როგორც ხედავთ დღეს, 2013 წლის 9 მაისს (წმინდა წყლის დამთხვევა) ბლოგმა კვლავ განაახლა ფუნქციონირება, მცირედი გაუმჯობესებით. არაფერი ისეთი, უბრალოდ დავამატე კომენტირების სისტემა Disqus, წაშალე ზედმეტი და არაფუნქცინირებადი ჩადგმები. პოდკასტის არხიც ამუშავდა და თქვენ კვლავ გექნებათ შესაძლებლობა ყოველ ორშაბათს მოისმინოთ ახალი გამოშვებები, მისი გამოწერა iTunes Store-ში შეგიძლიათ შემდეგ მისამართზე „დელფის ორშაბათის პოდკასტი“, თუ თქვენთვის უფრო მოსახერხებელი იქნება, შეგიძლიათ გამოიწეროთ პოდკასტის არხი პირდაპირი მისამართით აი აქედან.

ასევე გაცნობებთ, რომ გამომდინარე Google-ის უმსგავსო საქციელიდან, როდესაც მან ვერაგულად მოსაკლავად გაიმეტა Google Reader 2013 წლის 1 ივლისიდან, გადავწყვიტე აღარ ვანდო RSS-არხების აგრეგირების საკითხი არც Google FeedBurner-ს და პირდაპირ მოგაწოდოთ არხი შემდეგი მისამართიდან: RSS.

დიზაინს რაც შეეხება. მთელი ამ პერიოდის განმავლობაში გადავათვალიერე რამდენიმე ასეული თემა, მაგრამ ვერაფერი ვერ მოვიწონე. ამიტომ გადავწყვიტე წავიდე შემდეგი გზით: შევქმენი შვილობილი თემა, რომელიც ეფუძნება სისტემურ თემას Twenty Ten. დაფუძნებაც ხდება WordPress-ის წესების გათვალისწნებით, ანუ ჩემს თემაში მხოლოდ სამი ფაილია: style.css, functions.php და screenshot.png. შვილობილი თემა ბლოგის ვიზუალური გამოსახვის ყველა წესს ღებულობს მშობელი თემისგან, მაგრამ მე რაც ცვლილებასაც შევიტან ზემოჩამოთვლილ ფაილებში, თემაც შესაბამისად გადასხვაფერდება. ეს WordPress-ის გაკვეთილების ციკლის ერთ-ერთი სტატია გახდება უახლოეს ხანში.

აი, ძირითადად, რისი თქმაც მინდოდა ამ სტატიაში. დანარჩენ იდეებს შემდეგ სტატიებში განვავრცობ, ან მინიმუმ შევეცდები, რომ ასე გავაკეთო.

კიდევ ერთხელ, მადლობას გეუბნებით ყველას, ვინც ამ ბლოგზე შემოდიხართ და კითხულობთ ჩემი უხეირო ქართულით ნაწერს. მადლობა ყველას, ვინც კომენტარს ტოვებთ ბლოგის ამა თუ იმ სტატიაზე, მე ეს ძლიერ მიმაღლებს მოტივაციას, რომ განვაგრძო წერა.

დარჩით ჩვენთან!

სატესტო მზადება

Lorem Ipsum საბეჭდი და ტიპოგრაფიული ინდუსტრიის უშინაარსო ტექსტია. იგი სტანდარტად 1500-იანი წლებიდან იქცა, როდესაც უცნობმა მბეჭდავმა ამწყობ დაზგაზე წიგნის საცდელი ეგზემპლარი დაბეჭდა. მისი ტექსტი არამარტო 5 საუკუნის მანძილზე შემორჩა, არამედ მან დღემდე, ელექტრონული ტიპოგრაფიის დრომდეც უცვლელად მოაღწია.

განსაკუთრებული პოპულარობა მას 1960-იან წლებში გამოსულმა Letraset-ის ცნობილმა ტრაფარეტებმა მოუტანა, უფრო მოგვიანებით კი — Aldus PageMaker-ის ტიპის საგამომცემლო პროგრამებმა, რომლებშიც Lorem Ipsum-ის სხვადასხვა ვერსიები იყო ჩაშენებული.

სიახლეები ბლოგის შესახებ

მეგობრებო,

უახლოესი ნათესავის მოულოდნელი გარდაცვალების გამო, გასულ კვირას არ მეცალა ბლოგისათვის.

ხვალიდან კვლავინდებულად განვაგრძობ ახალი სტატიების გამოქვეყნებას.

ზოგიერთი სიახლე ბლოგის ავტორის, უშუალოდ ბლოგისა და მომავლის შესახებ

სალამი მკითხველო,

იშვიათად მიწევს ეს ბოლო დროა ამ ბლოგში წერა, თანაც ბლოგი შეიძლება ითქვას, რომ დასრულებული არაა. დიზაინი დასარულებელია (ამ მიმართულებით ერთი კარგი იდეა მომივიდა თავში და ცოტა ხანში გაგაცნობთ), ბლოგის თემატიკაც მეტ-ნაკლებად მოსაფიქრებელი.

ახალ სამსახურში გადავედი. GO! Electronics-ში, თანაც ჩემთვის ძალიან საინტერესო და ვიტყოდი სანატრელ პოზიციაზე — Apple Brand Manager.

ასე ვთქვათ, ეფლის საკითხებში ახლა მე ზუსტად იქ  ვარ, სადაც უნდა ვიყო. რათქმაუნდა ვაცნობიერებდი, რომ საქმე ბევრი იქნებოდა, მაგრამ ალბათ ოდნავ მზად არ აღმოვჩნდი თავიდან. ამიტომ ბევრი რამ მომეყარა ერთბაშად და ამოსუნთქვის საშუალება არ მქონდა მთელი ეს პერიოდი. ახლა ცოტათი ამოვისუნქთე — გავანაწილე დროში საქმეები და ცოტათი დავლაგი. შესაბამისად ამ პოსტის დაწერის 10 წუთიც გამიჩნდა.

ხშირად შემოიარეთ ხოლმე ჩემს ბლოგში, ამიერიდან უფრო ხშირად დავწერ და უფრო დეტალურადაც მოგიყვებით ჩემი ყოველდღიური საქმეების შესახებ.